Motif

Natatandaan ko isang beses, habang nag-aabang tayo ng jeep pauwi, tinanong kita, “Ano’ng gusto mong motif sa kasal?”

 

Bigla kang napatingin sa akin, nagtatanong ang mga titig, nakakunot ang noo. Tapos bigla kang humagalpak ng tawa. Hinintay ko ang sagot mo. Pero panay pa rin ang tawa mo. Hanggang sa may huminto ng jeep sa tapat natin. At hindi na natin ito muli pang napag-usapan.


On This Day

Eto, dumali na naman itong “On This Day” ni Facebook. Lately hindi na ako natutuwa sa mga gusto nitong ipaalala. Tulad ngayon. Tangina, gusto ko nang makalimot. Pero once in a while hindi ko mapigilan, bigla bigla napapaiyak na lang ako. Tulad ngayon.

Kapag naaalala ko siya, napapaisip ako… Paano kaya kung hindi ko siya nakilala? Paano kaya kung hindi naging kami? Paano kaya kung hindi ko siya minahal? Ano na kaya ako ngayon? Nasaan na kaya ako ngayon? Sino na kayang jowa ko ngayon?

Limang taon at walong buwan. Minsan natatanong ko ang sarili ko, nagsayang lang ba ako ng limang taon at walong buwan? Kung sa estado ng pag-iisip ko ngayon, ang sinasagot ng utak at puso ko, “Oo! Sayang. Nagsayang ka lang ng limang taon at walong buwan sa maling tao. Tingnan mo sarili mo ngayon, mag-isa. Samantalang yung taong pinaglaanan mo ng limang taon at walong buwan mo, hayun masaya na sa ibang babae at hindi ka na mahal at wala ng pakialam sayo.”

Tangina ang sakit.

Gusto kong mag-sorry sa sarili ko. Hindi ko alam na mangyayari ito. Sorry, ang tanga tanga ko. Sorry.

image


Boom Tarak Tarak

“Ang dumi-dumi ko!!!”

Yes, well literally. ‘Yan yung naramdaman ko kagabi (hatinggabi) habang naliligo ako. Paano ba naman eh kada banlaw ko eh kulay brown na yung nakikita kong tubig sa tiles. Wahahah. Nabalot kasi ako ng alikabok nung inakyat ko ang Tarak Ridge sa Mariveles, Bataan kahapon.

Yeah baby, mountaineer na ako ngayon. Charaught!

Ang kwento. Lately kasi nakakahiligan ko na ang pag akyat akyat ng mga bundok. So noong may nakita akong event sa Facebook na dayhike ng Tarak Ridge, nag-‘going’ na ako. Kako, free naman ako ng April 10 (kahit super busy sa office hehe). First time ko ‘yon na mag-join sa isang climb/hike na ako lang mag-isa. Usually kasi may mga kasama ako na kakilala or friends. Pero yung kahapon, lahat ng joiners, mga strangers for me. So kabado ako. Mas lalo akong kinabahan noong mabasa kong major hike pala ang Tarak. Ayun, BOOM TARAK TARAK!!!

Pero while umaakyat, na-realize ko, keri ko naman pala. Yes mahirap, pero keri. Mas mahirap pa rin yung inakyat kong Mt. Tenglawan last February (kwento ko sa susunod). At tsaka ang init sa ridge. Pisti! Alam ko na ang feeling ng baboy kapag nili-litson. Pero keri pa rin, no choice naman. So ayun, pagdating sa summit, puro kuha ng buwis-buhay na mga selfies. For documentation purposes. Hihihi.

Pagkababa, hindi na ako nag-wash up. Buti na lang may wet wipes ako, pwede na yun. Pagsakay sa van pauwi, ayun plakda. Nagising na lang ako Cubao na pala. Hahaha.

Tapos kinabukasan, ayun, nagpuputukan mga muscles ko sa paa at braso. Biglang gusto kong isumpa yung mga underpass sa Ayala. Shet! Tapos andami ko na ulit bagong friends sa Facebook, yung mga nakasama ko sa climb kahapon. Ganun naman talaga, after ng mga climb na nasasalihan ko, halos lahat ng mga nakakasama ko, nagiging friends ko sa fb. Para mas madali maka-grab ng photos. Wahahah! Just kidding. For me, friends ko na sila, somehow. And some of them, I know, in one way or another, ay makakasama kong muli sa iba pang mga akyat ko.  That’s one beauty of hiking, you’ll gain more friends and experiences. And all those pain in hiking will be your strength sa mga future hikes mo pa. Charaught! Hehehe.

image

image

image

image

image


ISOSCELES

I’m into Spoken Word Poetry. Lately, nahihilig akong umattend ng mga monologues and poetry reading events here in the metro. Mahilig akong mag-follow sa mga spoken word artists. Hindi dahil sa OTWOL. Nagsimula ito nang matagpuan ko si Sarah Kay sa Youtube with her piece “When Love Arrives”. Simula noon, kapag may gustong kumawalang emosyon sa loob ko, nailalabas ko ito sa pamamagitan ng pakikinig ng mga spoken words and poems online. Maraming hindi nakaka-gets kung bakit ko ito kinahiligan. Hindi lang naman dahil sa puro hugot ang makukuha mo dito. I just love how they played with words na tumatagos sa puso kahit anong ilag mo. I love the soothing calmness na nararamdaman ko kapag pinapakinggan ko sila.

So here, let me share to you one of my most favorite piece. Bago matulog, kapag gusto kong kumalma ang diwa ko, pinapakinggan ko siya. Masarap. Masakit.

 

I wish for you to have amazing sex with her every night!

I wish she does everything u tell her to, bend her body in angles her bones are not accustomed with, wont tell u to stop,wont ask you to be gentle…

I hope you feel like coming home to a whore. I hope she feels like she has nothing to offer but this, no warmth, no orgasms that quake more than the muscles, no quiver… joint souls, no lovers intertwined.

I wish you read long letters to her which she does not understand. I wish she becomes the cliche in your poems because you have nothing else to write about.

When the only wetness u are swimming into is a stagnant pond of algae,

you will remember how you wished i was your river, how we flowed into the ocean to be as wide as the horizon. You will remember how the moon reflected tales of lovers in our eyes and how we tried to be them.

You will know that sometimes it is important to fight, make your voice shake the ground the nieghbors press their ears to the floor anticipating for something tragic..

You and i are tragic lovers.

We both know that.

But aren’t the most tragic stories also the most epic?

Didnt juliet swallow death?

Dont we all ingest poison everyday to prove we are the brave ones who love and asks for nothing in return, even if all you want is to be loved in return..even what we are, are dried up bodies tying to hydrate dried up souls.

Lover, we live in a generation where people rejoice in brokenness..

make ugly beautiful,make curses sound like promises..

“Stay a little bit longer”

“I love you but i cannot leave her..

Stay…but  not a little bit go pick her,

tell her how she uncomplicates wanting,

tell her how you understood exactly what she meant when she asked you to love her.

Tell her that there arent oceans you’ve had to swim across just to reach her bossom,

Tell her that there arent any nights that you cried beside her, just because the thought of losing someone so fragile terrifies the fuck out of you

Tell her that the reason why you hold her hands is because your palms feel empty..

Tell her that you have forgotten how it feels to dance under street lamps…

Tell her that her body needs nothing more but another body,

tell her she makes everything feel easy…

Show her your calloused hands and tell her how you struggled with me,

show her the bloodstains on your skin and convince her that you tried to rinse them off..

Tell her i never loved you anyway..

and convince yourself that i never did,

Lover, when i told you my body couldnt bend in angles my bones arent accustomed with,

i was inviting you to not be rigid..

i was asking you to understand that sometimes,

bodies do not need force, just need presence, just need touch..

Pick her.. allow her to marvel in the beauty you discovered in darkness..

Allow her to unclench ur fists.

Allow yourself to discover gentle..

and be that..

Tell her to be everything you want her to be…

while wishing she was me..


march 18

Para sa iyong binigyan ng taning ang pag-ibig.
Una sa lahat, bakit?
Dati sinabi mo kapag nagmahal walang limitasyon
Walang petsa kung hanggang kailan
Walang eksaktong oras o lugar
Basta magmahal ka lang
Nang hindi binibilang ang sakit
Kung ilang beses nasawi
Kung gaano karaming luha ang isiniwalat
Basta magmahal ka lang.

Naalala mo ba minsan nung naglalaro tayo sa likod bahay noong ating kabataan
Sa aking pagkagaslaw, nasalubsob ako ng kawayan
Napahiyaw ako sa sakit
Umiiyak habang tinititigan ang maliit na piraso ng kawayan na nakatusok sa aking hintuturo
Sabi mo kailangan matanggal ‘yon kung hindi ay magpapatuloy lang ang sakit
Mas malala pwede kang ma-impeksiyon

‘Wag!
Mariin kong tanggi sabay hawi sa kamay mong pinipilit abutin ang nasugatan kong daliri.
Kaya ko na naman ang sakit.
Wag lamang itong makanti
Baka mas masakit kapag tinanggal natin
Hayaan na lamang natin
Kaya ko naman
Kaya ko.

Ngunit kinagabihan, panay ang daing ko
Hindi ako makatulog nang sakto
Dahil sa bawat pagpihit ko sa kama, sa bawat pagtalikod at pagdapa
Natatabig ko ang salubsob
Nadarama ko ang pagkirot.

Kaya nagdesisyon akong sundin ang iyong suhestiyon.
Kumuha ako ng ‘puller’ at nanginginig na hinila ang noon ay kampante nang nakatusok na hibla ng kawayan.
Sa kabila ng kaba
Sa kabila ng takot
Tiniis ko ang nakangingilong hapdi
Dahan-dahan
Tapos pabigla
At sa wakas natanggal ko rin siya.

At ang sarap sa pakiramdam
Habang dahan-dahang humuhupa ang hapdi
Sabi mo pa,
“Oh ‘di ba? Sabi ko sa ‘yo hindi naman masakit. Kaya mo naman pala eh.”

Kinaya ko.
Kaya ko naman pala.
Ngayong tinanong mo kung bakit tinaningan ko ang pag-ibig
Nagkakamali ka
Kahit kailan ay hindi ko tataningan ang pag-ibig
Kahit kailan ay hindi ko isusumpa ang karuwagan at katangahan ko sa pag-ibig
Kahit kailan ay hindi ko ikakahiya na ako ay umibig

Ang tinaningan ko lang ay ang sakit.
Sakit na dulot ng pagtitiis sa isang pag-ibig na hindi mo alam kung paano tutuldukan
Dahil hindi mo naintindihan kung paano natapos
O natapos na nga ba?
Dahil walang nagsabi sa akin kung ano ang sapat na o kulang pa
Dahil walang nagturo sa akin kung hanggang kailan dapat magpakatanga
Walang nagturo kung hanggang kailan dapat kumapit sa isang taong bumibitaw na
O kung hanggang kailan mamamalimos ng atensyon
Hanggang kailan luluha sa mga alaala ng kahapon na binuo ninyong dalawa.
Wala.

Kaya ako na lang ang magkukusa.
Tulad ng pagkakatanggal ng salubsob
Alam kong ito ay magiging mahirap, mahapdi
Pero titiisin ko
Mawala lang itong tinik na nakabaon sa puso ko.
Gusto ko nang lumaya sa multo kong nagmamahal pa rin sa’yo.
Gusto ko na ng bagong ako
Malayo sa’yo.

Nakakatuwa naman ang iyong tinuran
Hindi ko alam kung kaya kong paniwalaan
Ngunit ngayon lang kita nakitang ganyan
Marahil ay tunay na pag-ibig nga ang iyong natagpuan
Nakakalungkot na iyon ay hanggang doon na lamang.

Lumaban ako hanggang kaduluduluhan.
Nagkulang man ako pero pinilit kong punan.
Masakit tanggapin na ito pala ay may katapusan.

Mahal,
Mahal kita
pero sadyang masakit na
Hindi ko na kaya.

Sa March 18
Lunurin mo ang sarili mo sa lungkot
Isigaw mo lahat ng hinanakit
Ibuhos mo lahat ng luha
Tapos kinabukasan
Parang awa mo na
Bitaw na.

Not Made For One Night Stands

I write to try and make sense of it all but it usually ends up not having much sense.

Wanders of Chia

Happiness is my way of living

Doctor Eamer's Blog

PAG-IBIG ATBP.

Naked Ideation

Dive the Mind

That was Then, This is Now

Blank stares at blank pages

We Found Wonderful

Photography - Travel - Arts - Reflections

Eccentric Equilibrium

Where schizophrenia, serenity, lunacy and sanity all hang in the balance.

r....e....p....a.....h....

mga tsismis sa likod ko

A Tourist, A Traveler and A Lover of Art

I always believe that if you've experienced something extraordinary, you have no right to keep it to yourself. Paola Nazario

Deecee not Daisy

When you love, love all the way! :)

My stories

all stories u want~quotes,romance and short stories

BEAUTIFULLY BROKEN

[ mga dagling kwento, sanaysay, tula at kung anu-ano pang kaanuhan na umaapaw sa ano ko ]

Aling Baby

Oo, alam ko...alam n'yo na 'to...

Sankage Steno

Ganun talaga.

Forty Eleven Thousand Things

Vanity, travel, being bratty about motherhood, arts & crafts, the Filipino culture, life lessons, and just about fortyeleven thousand superficial anythings

Frozen Gulaman

It's Life in a Simple Frozen Treat

Liquid Druid's travel blog

Forget the big picture. Let's get lost in the details.

I Think. I Say. I Feel

Repository of all random things.

The Lurker's List

Tips and Observations. Naked Truths and Opinions.

The Muddled Corner

It doesn't get MIXED up like this!

Ewan ko!

Opinyon ko atbp..

eh sa wala akong magawa...

Walang Pakialamanan!

the odd one out...

from the outside looking in

blag bleg blig blog blug

Pagmulat ng mata, langit nakatawa sa Batibot.