Call Your Girlfriend

 

Hindi ako nakaka-relate sa song. Dun ako sa dance moves. Ganyang-ganyan ako kapag naririnig ko itong kanta na ito.

 

Uyy pero ang lungkot ng song ah. Ano basta ganun.

Time!


Para Sa Iyong Hindi Inilaan Para Sa Akin

Para sa’yong hindi inilaan para sa akin…

Gusto kong malaman mo,

Hindi marunong sumuko ang pusong ito.

Hindi ako naniniwalang pinagtagpo tayo ng walang dahilan kundi ang magkatagpo lamang.

Hindi ako naniniwalang nakilala kita para makilala lamang,

Nakausap para makausap lamang.

Lahat ay may dahilan

At iyon ay ang mamahalin mo rin ako balang-araw.
Hindi ko naman sinasabing bukas o sa makalawa o sa susunod na mga buwan o taon.

 

 

Naniniwala ka ba sa ‘reincarnation’?

Ako OO.

Pero hindi ako naniniwala sa ‘destiny’.

Yung tipong nakasulat na sa kung kanino mang libro kung sino ang makakahinatnan mo.

Hindi ako naniniwala doon.

At kung totoo man, gagawa at gagawa ako ng paraan para baguhin ang iyong kapalaran,

ililihis ko patungo sa akin.

O ako ang lilihis patungo sa iyo.

Pipilitin kong magtagpo ang ating mundo,

sa bawat yugto ng ating pagkakawang-tao,

ikaw at ikaw lang ang hahanapin ko.

 

 

Minsan na akong naging usa.
Sa gitna ng kagubatan, natanaw kita.

Dahan dahan kang lumalapit sa akin.

Walang ibang maririnig kundi ang mabilis na pagtibok ng ating mga dibdib.

Napatulala ako sa angkin mong kakisigan.

Ilang segundong humanga, mabilis na nangarap na sana,

Sana hindi ito ang huli nating pagtatagpo.

Ngunit agad ding nawaglit nang maramdaman kong unti unting pumapasok sa aking puso ang kanina’y tangan mong palaso.

Napatumba ako sa sakit.

“Akin ka!” naulinigan kong nasambit mo.

At nakangiti kong nilisan ang mundo.

 

 

Minsan na rin akong naging bulaklak.

Kasama ng iba pang mga halaman sa iyong hardin, alam kong ako ang iyong paborito.

Araw-araw mong dinidiligan, inaalagaan.

Kahuntahan tuwing umaga, sinasabayan ang pagsikat ng araw.

Alam ko ang buong kwento ng buhay mo.

Nahinto lamang ito nang makilala mo siya.

Mula noo’y unti-unti mo akong nalimot.

Ako ay nalanta sa paghihintay na muli mong ma-kwentuhan.

Natuyot sa pag-asang muling madadampian ng iyong pag-aalaga.

Nilisan kong muli ang mundo nang may panalangin na sana,

sana sa susunod kong buhay, ako na siya na iyong mas minahal.

 

 

Makailang beses, paulit-ulit, sa bawat pagtalon natin sa iba’t ibang panahon, sa bawat pagpapalit ng anyo, sa bawat pagkabuhay, ikaw at ikaw lang ang hinahanap ko.

Ilang beses nang kita ay natagpuan.

Ilang beses na ikaw ay umalis.

Ilang beses nagkahiwalay, nagkasakitan.

Ngunit palagi pa rin akong bumabalik.

Kahit iligaw man ako ng kagubatan, lunurin ng mga alon, bulagin ng kadiliman, magising sa panahong hindi tayo magkakilala o kaya ay may iba kang kapareha, sa susunod na buhay ay susubukan kong muli.

Kahit nanginginig na sa pagod, natuyot na sa ilang beses na pagtangis, hindi pa rin ako titigil na abutin ka.

Hindi ako mapapagod na ipabatid sa iyo na ako ang iyong walang hanggan.
……………
“Parang nakilala na kita.”

 

Wika mo sa akin kahapon nang magkasalubong ang ating mga mata. Pareho tayong nakatayo sakay ng MRT. Pababa ka na noon ng Ayala station. Isang tipid na ngiti na lang ang aking naging sagot.

 


Motif

Natatandaan ko isang beses, habang nag-aabang tayo ng jeep pauwi, tinanong kita, “Ano’ng gusto mong motif sa kasal?”

 

Bigla kang napatingin sa akin, nagtatanong ang mga titig, nakakunot ang noo. Tapos bigla kang humagalpak ng tawa. Hinintay ko ang sagot mo. Pero panay pa rin ang tawa mo. Hanggang sa may huminto ng jeep sa tapat natin. At hindi na natin ito muli pang napag-usapan.


On This Day

Eto, dumali na naman itong “On This Day” ni Facebook. Lately hindi na ako natutuwa sa mga gusto nitong ipaalala. Tulad ngayon. Tangina, gusto ko nang makalimot. Pero once in a while hindi ko mapigilan, bigla bigla napapaiyak na lang ako. Tulad ngayon.

Kapag naaalala ko siya, napapaisip ako… Paano kaya kung hindi ko siya nakilala? Paano kaya kung hindi naging kami? Paano kaya kung hindi ko siya minahal? Ano na kaya ako ngayon? Nasaan na kaya ako ngayon? Sino na kayang jowa ko ngayon?

Limang taon at walong buwan. Minsan natatanong ko ang sarili ko, nagsayang lang ba ako ng limang taon at walong buwan? Kung sa estado ng pag-iisip ko ngayon, ang sinasagot ng utak at puso ko, “Oo! Sayang. Nagsayang ka lang ng limang taon at walong buwan sa maling tao. Tingnan mo sarili mo ngayon, mag-isa. Samantalang yung taong pinaglaanan mo ng limang taon at walong buwan mo, hayun masaya na sa ibang babae at hindi ka na mahal at wala ng pakialam sayo.”

Tangina ang sakit.

Gusto kong mag-sorry sa sarili ko. Hindi ko alam na mangyayari ito. Sorry, ang tanga tanga ko. Sorry.

image


Boom Tarak Tarak

“Ang dumi-dumi ko!!!”

Yes, well literally. ‘Yan yung naramdaman ko kagabi (hatinggabi) habang naliligo ako. Paano ba naman eh kada banlaw ko eh kulay brown na yung nakikita kong tubig sa tiles. Wahahah. Nabalot kasi ako ng alikabok nung inakyat ko ang Tarak Ridge sa Mariveles, Bataan kahapon.

Yeah baby, mountaineer na ako ngayon. Charaught!

Ang kwento. Lately kasi nakakahiligan ko na ang pag akyat akyat ng mga bundok. So noong may nakita akong event sa Facebook na dayhike ng Tarak Ridge, nag-‘going’ na ako. Kako, free naman ako ng April 10 (kahit super busy sa office hehe). First time ko ‘yon na mag-join sa isang climb/hike na ako lang mag-isa. Usually kasi may mga kasama ako na kakilala or friends. Pero yung kahapon, lahat ng joiners, mga strangers for me. So kabado ako. Mas lalo akong kinabahan noong mabasa kong major hike pala ang Tarak. Ayun, BOOM TARAK TARAK!!!

Pero while umaakyat, na-realize ko, keri ko naman pala. Yes mahirap, pero keri. Mas mahirap pa rin yung inakyat kong Mt. Tenglawan last February (kwento ko sa susunod). At tsaka ang init sa ridge. Pisti! Alam ko na ang feeling ng baboy kapag nili-litson. Pero keri pa rin, no choice naman. So ayun, pagdating sa summit, puro kuha ng buwis-buhay na mga selfies. For documentation purposes. Hihihi.

Pagkababa, hindi na ako nag-wash up. Buti na lang may wet wipes ako, pwede na yun. Pagsakay sa van pauwi, ayun plakda. Nagising na lang ako Cubao na pala. Hahaha.

Tapos kinabukasan, ayun, nagpuputukan mga muscles ko sa paa at braso. Biglang gusto kong isumpa yung mga underpass sa Ayala. Shet! Tapos andami ko na ulit bagong friends sa Facebook, yung mga nakasama ko sa climb kahapon. Ganun naman talaga, after ng mga climb na nasasalihan ko, halos lahat ng mga nakakasama ko, nagiging friends ko sa fb. Para mas madali maka-grab ng photos. Wahahah! Just kidding. For me, friends ko na sila, somehow. And some of them, I know, in one way or another, ay makakasama kong muli sa iba pang mga akyat ko.  That’s one beauty of hiking, you’ll gain more friends and experiences. And all those pain in hiking will be your strength sa mga future hikes mo pa. Charaught! Hehehe.

image

image

image

image

image


Not Made For One Night Stands

I write to try and make sense of it all but it usually ends up not having much sense.

Wanders of Chia

Happiness is my way of living

Doctor Eamer's Blog

PAG-IBIG ATBP.

Naked Ideation

Dive the Mind

That was Then, This is Now

Blank stares at blank pages

We Found Wonderful

Photography - Travel - Arts - Reflections

Eccentric Equilibrium

Where schizophrenia, serenity, lunacy and sanity all hang in the balance.

r....e....p....a.....h....

mga tsismis sa likod ko

A Tourist, A Traveler and A Lover of Art

I always believe that if you've experienced something extraordinary, you have no right to keep it to yourself. Paola Nazario

Deecee not Daisy

When you love, love all the way! :)

My stories

all stories u want~quotes,romance and short stories

BEAUTIFULLY BROKEN

[ mga dagling kwento, sanaysay, tula at kung anu-ano pang kaanuhan na umaapaw sa ano ko ]

Aling Baby

Oo, alam ko...alam n'yo na 'to...

Sankage Steno

Ganun talaga.

Forty Eleven Thousand Things

Vanity, travel, being bratty about motherhood, arts & crafts, the Filipino culture, life lessons, and just about fortyeleven thousand superficial anythings

Frozen Gulaman

It's Life in a Simple Frozen Treat

Liquid Druid's travel blog

Forget the big picture. Let's get lost in the details.

I Think. I Say. I Feel

Repository of all random things.

The Lurker's List

Tips and Observations. Naked Truths and Opinions.

The Muddled Corner

It doesn't get MIXED up like this!

Ewan ko!

Opinyon ko atbp..

eh sa wala akong magawa...

Walang Pakialamanan!

the odd one out...

from the outside looking in

blag bleg blig blog blug

Pagmulat ng mata, langit nakatawa sa Batibot.